mening
historicus Bart Wallet: de rituele slacht vanaf 1945 tot nu. 2
sluiten

De komst van een toenemend aantal islamitische gastarbeiders, die later
nieuwe Nederlanders bleken te zijn, veranderde de omgang met het dossier
aanzienlijk. De wet verschafte op dat moment geen ruimte voor de
islamitische slachtwijze en staatssecretaris Bartels verzekerde in 1966
een bezorgd PvdA‑kamerlid dat uit overleg met vertegenwoordigers van de
moslimgemeenschap was gebleken dat dit ook niet nodig was. Bartels wist
niet dat hij had gesproken met de kleine en gematigde groep
Ahmadiyya‑moslims, die op geen enkele wijze de grote islamitische
meerderheid vertegenwoordigden.

Veel moslims kozen er daarom voor, zeker rond het islamitisch
Offerfeest, clandestien te slachten. Dat liep regelmatig uit de hand. In
1969 gingen in Den Haag woedende autochtone bewoners drie Marokkanen te
lijf die een bok ritueel wilden slachten. De politie moest de mannen
ontzetten.

Werkgevers en politici trokken zich daarna het lot van de islamitische
nieuwkomers aan. Voor een goed arbeidsklimaat, zo stelden de stichtingen
Bijstand Buitenlandse Werknemers Brabant en Limburg, moesten er betere
voorzieningen voor hen komen, zoals de slacht volgens hun eigen ritus.
In 1975 werd daarom de mogelijkheid geschapen dat de minister in
bijzondere gevallen, met name tijdens het Offerfeest, ontheffing kon
verlenen.

Om het voortdurende clandestiene slachten tegen te gaan en omdat er
rechtsongelijkheid ontstond ten opzichte van de Joodse gemeenschap werd
in 1977 de islamitische ritus uiteindelijk geaccepteerd. Daarbij werd de
islamitische regeling geënt op de Joodse, hoewel de wetgever zich
daarbij duidelijk in allerlei bochten moest wringen. Want anders dan bij
de Joodse gemeenschap, ontbrak eenduidige islamitische regelgeving,
evenals opgeleide slachters en een islamitische eenheidsorganisatie. De
wet veronderstelde daarmee iets wat er (nog) niet was.

Vanaf 1977 zaten joods en islamitisch ('halal') ritueel slachten in
hetzelfde schuitje. Ondanks onderlinge verschillen, maken ze samen het
'ritueel slachten' in Nederland uit. De groei van de islamitische
minderheid zorgde er daarnaast voor dat het thema niet uit de
belangstelling verdween, maar voortdurend op de politieke agenda bleef.

De culturele revolutie van de jaren zestig had inmiddels grondig het
politieke klimaat veranderd. De verzuilde inrichting van de samenleving
en zeker de algemeen‑christelijke maatschappijvisie waren op hun retour.
Hiervoor in de plaats kwam het progressieve zelfbeeld van Nederland als
gidsnatie, die de discriminatie en uitsluiting in de oorlogsjaren nooit
meer zou herhalen. Etnische en religieuze minderheden, zowel de oude
Joodse als de nieuwe islamitische, moesten daarom de ruimte krijgen om
hun eigen cultuur en identiteit vrijuit te beleven. De notie van de
multiculturele samenleving was geboren.

Die stempelde vooral de kijk van de Partij van de Arbeid, maar ook van
andere progressieve partijen als D66 en de PPR, op het ritueel slachten.
Door nieuwe Europese regelgeving werd daar vanaf begin jaren tachtig tot
midden jaren negentig voortdurend over gedebatteerd. Voor de PvdA werd
het ritueel slachten de lakmoesproef van de nieuwe multiculturele
samenleving. In 1984 betoogde kamerlid Buurmeijer dat integratie
betekende dat er sprake moest zijn van wederzijdse aanpassing. De
Nederlandse samenleving diende daarom ruimte te bieden aan minderheden
'voor de eigen identiteitsbeleving'.
En dat gebeurde ook. Hoewel hier en daar de voorschriften werden
aangescherpt, nam vooral het islamitisch slachten een hoge vlucht. In
1999 kon Wim Kok bij de algemene beschouwingen dan ook met enige trots
op het ritueel slachten wijzen en zeggen: "Dat zijn veranderingen die
recht doen aan de multiculturele samenleving zoals die zich ontwikkelt.
Daarbij worden regels aangepast om recht te doen aan de normatieve
opvattingen van nieuwkomers."

Het was zelfs zo dat de Nederlandse gereguleerde aanpak van ritueel
slachten, binnen de slachthuizen en met strikte regels, door het
'gidsland' als exportproduct werd gezien. In 1993 drukte de Tweede Kamer
de minister op het hart om in EU‑verband de Nederlandse aanpak te
verdedigen. De export van ritueel geslacht vlees was een lastiger
dossier, het ministerie van landbouw en visserij probeerde er enkele
malen tevergeefs vanaf te komen. De Kamermeerderheid vond dat export
moest blijven bestaan, zeker naar landen waar de godsdienstvrijheid met
voeten werd getreden en het ritueel slachten verboden was, zoals
Zwitserland.

Kritiek op het ritueel slachten kwam van de partijen die moeite hadden
met de multiculturele samenleving. Ze richtten hun pijlen op de
islamitische slacht. In 1976 sprak 'boer' Koekoek van de
rechts‑populistische Boerenpartij ‑ later zélf veroordeeld voor
dierenmishandeling ‑ er al schande van dat "dieren met messen, bijlen,
hamers en mokers worden vermoord zonder enige verdoving". De
staatssecretaris corrigeerde hem fijntjes dat van bijlen, hamers en
mokers niets bekend was en dat de regering pal stond voor de rechten van
minderheden.


SASKIA WEISHUT-SNAPPER PEINTISSERIES
textiele kunst en mixed media, voorts keppeltjes, tefille omslagen, parochot,choepot etc. www.saskia.weishut.com saskia@weishut.com

................................................................. ......OPROEP...KUNSTENAARS...... ................................................................. ....................doe mee aan...................... ..............www.sendasmile.com............ ................................................................. .........KUNST&HALLOJOODS........ ..........voor GOEDE DOELEN.......... ................................................................. .........zie PRIKBORD>oproep........... .................................................................




Coaching op essentie met Joodse ondertoon www.jessiedewind.nl advies@jessiedewind.nl Coaching op essentie met Joodse ondertoon www.jessiedewind.nl advies@jessiedewind.nl Coaching op essentie met Joodse ondertoon www.jessiedewind.nl advies@jessiedewind.nl
Wat een verrassing: JOODS BED AND BREAKFAST in AMSTERDAM en wel in west vlak bij Sjoel West. Plaats voor 3 personen ( 1 kind) in ruime kamer op de 3e etage ( trappen )met eigen w.c., badkamer, koelkast, radio, koffie/thee fasciliteit en heerlijke rust. 25 euro p.p. per nacht. Ontbijt op aanvraag en is kosjer z.n. Bereik: tram 1 en 17 halte Surinameplein. Bus 15 halte Corantijnstraat. Ringweg uitgang 106. mail erwin5770@gmail.com

YAD ELIE, een non-profit organisatie, geeft hongerige Joodse en Arabische schoolkinderen kans op een betere toekomst middels verantwoorde maaltijden. YAD ELIE heeft u nodig om hen te helpen!
[www.autorenaissance.nl]
Kaits is een stichting voor Israelische cultuur in Nederland en biedt verschillende activititen: taalcursusssen, artstieke en cretieve workshops, films, museum tours, lezingen en cursussen, theater, viering van de Joodse feesten en veel meer.

Heb je een facebookprofiel en weet je eigenlijk verder niets van facebook af ? Ben je een zelfstandige en wil je een fanpagina aanmaken ? Wil je dat ik voor jou je fanpagina bijhoud ? Heb je vragen over andere sociale media ? Mijn naam is Ronieth Ilsar en ik help je met plezier tegen redelijke prijzen. Ik heb verschillende cursussen sociale media gedaan en heb veel ervaring. Stuur een mailtje naar ilro1965@gmail.com